TİRAD

Danton'un Ölümü

Oyun: Danton’un Ölümü
Yazan:Büchner

DANTON

Ah! Bu saat sesi kesilmeyecek mi? Her tik takı duvarları dört yanımdan duvarları birbirine
yaklaştırıyor, sonunda bir tabut gibi daralacak sanki...Çocukken bir defa bir kitapta böyle bir
hikaye okumuştum, saçlarım dimdik olmuştu. Evet çocukken! Sanki marifet yaptık da
vücudumuzu besledik, sıcak tuttuk, büyüttük, ölü gömücülere iş çıktı. Bana şimdiden
kokmaya başladım gibi geliyor!Sevgili vücudum!Burnumu tutmak,senin dans etmekten
terleyip kokan bir kadın olduğunu düşünmek, sana iltifatlar savurmak istiyorum. Mamafi
birbirimizle zaten iyi demler geçirdik. Yarın kırılmış bir kemansın; son nağmen kesilmiş
bulunacak, yarın boş bir şişesin: son damla şarabın içilmiş...Ama ne fayda, ben yatağıma
kafam dumansız, uslu uslu uzanacak olduktan sonra; hala sarhoş olabilenler ne mesut
insanlardır.!...Yarın bacaklardan sıyrılmış bir pantolonsun: dolaba atılmış olacaksın, ve
güveler seni kemirecek. Kokabildiğin kadar kok! Ah! Bütün bunlar bir şeye
yaramıyor!Evet,çok doğru,ölmeye mecbur olmak öyle hazin ki!Ölüm doğumu bir maymun
gibi taklit ediyor;ölürken de ,tıpkı yeni doğan çocuklar kadar çıplak ve aciziz.Tabi kundak
yerine kefen alıyoruz.Ama ne işe yarıyor ki?Mezarda,tıpkı beşikteki gibi istediğimiz kadar
feryat, figanda edebiliriz! Camille! Uyuyor...(üstüne eğilerek)Kirpikleri arasında bir rüya
oynaşıyor.Uykunun altın renkli çiğ damlacıklarını gözlerinden silmeyeyim!(Kalkar ve
pencereye gider)Yalnız gitmeyeceğim, eksik olma Julie! Ama gönlüm isterdi ki, bambaşka bir
şekilde öleyim. Şöyle zahmetsizce! bir yıldızın düşmesi, bir sesin kendi kendine sona erişip
sönmesi, kendi dudaklarıyla kendisine ölüm busesi kondurması gibi; şöyle, bir ışık
hüzmesinin, aydınlık dalgalarda gömülmesi gibi...Yıldızlar gecenin içine, ışıldayan göz
yaşları gibi dağılmışlar; onları döken gözler çok büyük bir bahtsızlığa ağlıyor gibiler.