TİRAD

Kadıncıklar

Oyun: Kadıncıklar
Yazan: Tuncer Cücenoğlu

HAYRİYE

Hastalığın geçeli günler oldu. Bu da kaçırır müşterileri boyuna! Bi İnci'ye kaldım. Biz eskiden
böyle mi yapardık? Şu dükkânı açana dek, gelmeyen kalmadı başımıza. Çiçeğim
burnumdaydı, bu mesleğe atıldığımda. Nerde iş, orda ben. Bi gün iki kişiler diye gitmiştim.
Bir de baktım ki, on, on beş kişi olmuşlar. Gene de olmaz demedim. Yedik, içtik. Oynattılar.
Sarhoştu hepsi. Biri tutturdu, «Ben bu karının burnunu keseceğim,» diye. Amanın, yapman
etmen demeye kalmadı, çıkarttı herif bi bıçak. Vardı üstüme. Şişede durduğu gibi durmuyor
ki meret. Ayaklarınızın altını öpeyim diye ağladım sızladım da zor kurtardım, burnumu. Ama
başka bir yerde, bacak gitti. Aha, bu bacak! Biz ne güçlüklerle çalıştık da edindik bu dükkânı
bilir misiniz? Şimdi sizin için zor olan ne? Odanız hazır. Doktorunuz, polisiniz, bekçiniz
hazır. Bir de naz niyaz. Yeter vallaha!