Kız Kurusu Gül Hanım
Oyun: Kız Kurusu Gül Hanım
Yazan: Federico Garcia Lorca
GÜL
Kocaya varmadan kocadım ben. Dün dadım söylüyordu, işittim, koca bulabilirmişim hala.
Allah etmesin! Silin onu aklınızdan siz! Kanımla, canımla gönül verdiğim, hala da sevdiğim
adamla evleneyim diyorsanız, yok öyle bir ümit. Kapandı o defter, niye aldatayım ki kendimi,
yine de yatıyorum, kalkıyorum, bağrımda hep o korkunç, o onulmaz acı, ümitten kesilmenin
acısı. Alıp başımı gideyim istiyorum.
Gözlerime bir perde insin istiyorum. Başım dinç, gönlüm bomboş kalayım istiyorum. Biçare
bir kadının bile rahat soluk almaya hakkı vardır şu dünyada, değil mi? Neden öyleyse ümit
peşimi bırakmıyor hala, etrafıma dolanıyor, dalıyor dört bir yanımı; eceli gelmiş bir kurt gibi
can havliyle salıyor üstüme?
Öyle şeyler vardır ki anlatamazsın, kelimeye gelmez çünkü! Hadi dile getirdin diyelim,
manasına varamazlar o zaman da. Sizden bir dilim ekmek, bir bardak su, hatta bir öpücük
istediğimde, meramımı anlarsınız, ama yalnız başıma kalmaya göreyim, yüreğimi donduran,
yahut dağlayan ben de bilemiyorum hangisi o kapkara elin ne demeye geldiğini ne
anlayabilirsiniz, ne de sökebilirsiniz onu oradan.